<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Nuno Firmino - eBook</title>
	<atom:link href="http://nunofirminoebooks.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Tue, 05 Jun 2007 09:05:40 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<language>pt</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<cloud domain='nunofirminoebooks.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://www.gravatar.com/blavatar/fc73073d91384b31cbec5182ae759b67?s=96&#038;d=http://s.wordpress.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Nuno Firmino - eBook</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com</link>
	</image>
			<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; Capítulo VII</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/22/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vii/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/22/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vii/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 22 Jan 2007 18:58:15 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo VII]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/22/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vii/</guid>
		<description><![CDATA[Caminhando em silêncio, observavam as pessoas que cumpriam algumas obrigações do quotidiano: uma senhora entrava num minimercado; mais à frente um homem carregava uma saca de farinha à cabeça, para entregar numa padaria próxima.
 - É disto que eu gosto - afirmou Jesus. - Poder contemplar a vida sem ser obrigado a nada. 
 - [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=32&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Caminhando em silêncio, observavam as pessoas que cumpriam algumas obrigações do quotidiano: uma senhora entrava num minimercado; mais à frente um homem carregava uma saca de farinha à cabeça, para entregar numa padaria próxima.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> É disto que eu gosto </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> afirmou Jesus. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Poder contemplar a vida sem ser obrigado a nada. </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Mas, não podemos fazer só aquilo que mais gostamos &#8211; acrescentou, cuidadosa, a amola tesouras. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> No entanto, entendo o que disseste à pouco, porque sinto o mesmo.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Mais adiante, ao passarem por um café, a amola tesouras disse:</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> <span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Jesus, ganhei algumas moedas que chegam para duas sopas&#8230; Aceitas? </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Aceito, mas com uma condição!&#8230; Dizes-me o teu nome?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Oh, que estúpida&#8230; nem me apresentei! Chamo-me Maria da luz, se quiseres podes tratar-me apenas por Luz.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Hum, é melhor não&#8230;</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Porquê?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Porque&#8230; eu não digo lá muito bem os éLes! </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> disse Jesus, baixando o rosto, envergonhado.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> O quê? </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Prenunciou, rindo, a mulher. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Um Jesus que não sabe dizer os éLes!!! Diz: «Lula»&#8230; – propôs Maria com ar de gozo.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Não digo, não!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Diz lá! </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Insistiu Maria da Luz, quase a suplicar.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Muito bem: Ûa – pronunciou timidamente Jesus. – Ri-te, para aí, à vontade!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Oh, não se nota quase nada! – Argumentou Maria da Luz, a fazer beicinho. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Depois, segurou no braço de Jesus e, encaminharam-se para o café.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">A sopa, servida bem quentinha, aconchegava o estômago do viajante, que comia cada colherada com total apreço. Maria da luz observava com carinho as expressões que Jesus fazia ao comer a sopa. O modo suave como segurava a colher e como a enchia tão cuidadosamente, sem tocar sequer uma vez na tigela. Nunca tinha visto um homem comer sopa tão bem. Mas, não quis deixar transparecer que se tinha deixado impressionar. Contudo, sentira nesse instante que estava a ficar caídinha. Este homem era diferente, havia uma inexplicável graciosidade nos seus gestos, uma maneira engraçada de se mexer e um jeito único de fixar os olhos na colher da sopa &#8211; que levava à boca num ritmo compassado, vagaroso. Deixando-a de quatro! </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Quem és tu? Conta-me coisas sobre ti! – começou Maria da Luz, sem aguentar a curiosidade.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Não posso – respondeu Jesus, pousando a colher dentro da sopa e olhando-a fixamente.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Porque é que não me podes falar de ti? Eu não te estou a pedir que me dês o teu código do Multibanco!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Seria bem mais fácil dar-te esse número, embora eu não tenha dinheiro algum </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> respondeu Jesus, dando depois uma pequena gargalhada.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Vá lá, não sejas misterioso. Isso já não se usa&#8230;</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Agora, eu não te posso responder&#8230; porque estou a comer! Prefiro não falar de mim às refeições. </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Hum&#8230; </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> disse Maria a rir. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Já não está mais aqui quem falou!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Sabes, para mim as refeições são actos sagrados </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> continuou Jesus. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Não basta alimentar o corpo, até porque isso é o que menos importa, trata-se mais de alimentar a alma&#8230;</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Alimentar a alma, mas a alma também gosta de sopa é?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> <span></span>Jesus sorriu, e depois respondeu:</span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Maria, a tua sopa está a resfriar. Se tu não a comeres depressa, como-a eu. – disse Jesus jogando de imediato a mão à sopa da Maria.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Maria da Luz não o deixou levar a tigela. Nisto os dedos de ambos tocaram-se. Maria sentiu um arrepio, algo subtil aconteceu ao tocarem as suas mãos, mas ela desconhecia o quê, embora a sensação lhe parecesse bem familiar, uma lembrança doutros tempos, talvez. No entanto, era cedo demais para criar ilusões.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Toda a mulher um dia espera encontrar aquele homem que a faça feliz. E Maria da Luz dedicou bastante tempo à procura desse homem que a poderia fazer sentir-se bem &#8211; mas já quase a rondar os trinta anos, ainda não tinha encontrado quem valesse a pena. Já tivera muitos namorados, dormira mesmo com muitos deles, mas aquele toque especial que faz uma mulher sentir-se completa ainda não tinha acontecido com nenhum deles. No entanto, Maria da luz agora havia sido tocada de uma forma especial, não só na pele mas de uma forma muito mais profunda. Ela sabia que sim, todas as mulheres sabem quando o homem que esperavam se faz visível. Quem seria aquele estranho, de poucas conversas, que entrara na cidade antiga pela manhã e que já a conquistara, coisa que nunca nenhum antes tinha conseguido, e este nem se esforçara nada, apenas a acompanhara e pouco mais. </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Mas ela iria descobrir, uma mulher só não sabe o que não quer!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Jesus, se é mesmo esse o teu nome, diz-me uma coisa&#8230; Pára de comer e escuta-me&#8230; Que procuras desta cidade, há algo em que eu te possa ajudar?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Agora que falas nisso, agradava-me muito ter a tua companhia logo à noite no bar, estou cansado de beber sempre sozinho, aceitas acompanhar-me?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Com uma condição, agora é a minha vez de pedir uma condição, posso!?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Claro que sim!</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Fala-me de ti?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Sim, falo, podes ter a certeza! </span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Contas-me tudo o que eu te perguntar?</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Dou-te a minha palavra, e acredita que cumpro.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"> <span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> Então, estamos combinados! Agora vou andando. Toma o dinheiro para pagares a despesa das sopas… Encontramo-nos logo à noite e podes acreditar que eu vou lá estar.</span></p>
<p style="text-align:justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span></span>Jesus sorriu e a mulher moura abalou.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/32/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=32&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/22/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; Capítulo VI</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/16/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vi/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/16/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vi/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Jan 2007 10:36:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo VI]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/16/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vi/</guid>
		<description><![CDATA[- Eu ajudo-a - prontificou-se Jesus. - Posso empurrar a sua bicicleta, importa-se que o faça? 
 
- Agradecida - respondeu a mulher com um sorriso que manteve enquanto caminhava.
 
- Sabe, eu senti que tinha de retribuir-lhe o gesto. A senhora foi amável comigo, como eu não uso navalha, lembrei-me que a poderia ajudar [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=31&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p class="MsoNormal" style="margin-left:1.45pt;"><span>- Eu ajudo-a </span><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span> prontificou-se Jesus. </span><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span> Posso empurrar a sua bicicleta, importa-se que o faça? </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-left:1.45pt;"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-left:1.45pt;"><span>- Agradecida </span><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span> respondeu a mulher com um sorriso que manteve enquanto caminhava.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-left:1.45pt;"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-left:1.45pt;"><span>- Sabe, eu senti que tinha de retribuir-lhe o gesto. A senhora foi amável comigo, como eu não uso navalha, lembrei-me que a poderia ajudar desta forma.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>A mulher fixou o rosto do viajante. Subitamente desmanchou o sorriso e perguntou:</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Quem és tu? Pareces não ter idade&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- O meu nome é Jesus, e é claro que tenho idade!</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Chamas-te Jesus!?</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Sim, chamo-me Jesus, porque gosto do nome. Agora toque a sua flauta Senhora, pois parece que vamos ter clientes. – E Jesus apontou na direcção de três senhoras de idade que seguravam algumas tesouras.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>A Mulher riu, mas continuou a querer conversar:</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Ah é assim? Chamaste Jesus porque simplesmente gostas do nome, está bem!</span></p>
<p class="MsoNormal"><span><span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Sim, e que tem isso de estranho?</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Então, porque normalmente nós temos o nome que alguém nos deu em pequenos e não o nome que mais gostamos.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Então, mas o meu nome é Jesus simplesmente porque eu gosto.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>A mulher voltou a ganhar o sorriso. Notava-se que gostava do que fazia e ao chegar perto das clientes tratou-as como se fossem parte da sua família &#8211; toda ela era alegria e carinho para com as velhotas da cidade antiga. Jesus, observando-a, apreciava o que via. Aquela amola tesouras exercia o seu ofício com tal mestria que o simples gesto: de inclinar mais ou menos a tesoura na roda de amolar era um acto feito com tal precisão que até dava gosto olhar. Jesus sabia o motivo porque isso acontecia, mas não fizera qualquer tipo de comentário. Apenas a observava, até porque ele não era muito falador, limitando-se a empurrar durante toda a manhã a bicicleta e a escutar as conversas da mulher moura &#8211; essa sim, gostava de falar e comentar o que via e ouvia pelas ruelas de Mértola.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>Jesus gostava mais de caminhar por ali ajudando aquela mulher de princípios. Percebera, que ela tivera uma infância complicada &#8211; soube ler-lhe uma mágoa antiga e importante no seu coração. No entanto, viu que era honesta e de confiança e que fora educada com amor, pois não lhe notara o contrário. Somente uma tristeza bem escondida num cantinho bonito do seu coração.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span><span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Jesus, não tens trabalho? </span><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span> perguntou a mulher moura, olhando-o na expectativa.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Precisar de trabalhar é umas das maiores mágoas que tenho, pelo menos da forma como estamos habituados a encarar o trabalho.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Como assim? Não entendi…</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Então porque ninguém devia ser forçado a trabalhar, tendo como troco a sobrevivência.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Mas, o que é que tu não percebes? As pessoas trabalham porque precisam de alimentar os filhos, precisam de comer, vestir e calçar.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Não me interpretes mal! Eu não me refiro a isso, pelo menos nesses modos.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Então, a que modos se refere o Senhor Jesus? Já vi&#8230; És daqueles que tem alergia ao trabalho!</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>Jesus riu baixinho e disse:</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- As pessoas falam do trabalho como se fosse algo penoso e pejorativo, o trabalho não nasceu assim. O trabalho é algo para ser bonito e útil. Tal como tu aí a amolares as facas com total entrega fazes do teu trabalho algo belo e grandioso.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>- Hum, agora entendo o que dizes&#8230; aliás, foi por isso que deixei um curso superior por terminar e aprendi esta arte&#8230; que apesar de não ser gratificante monetariamente, ajuda-me a viver melhor comigo e com os outros. </span></p>
<p class="MsoNormal"><span> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span>Jesus tornou a sorrir, mas a conversa morreu por ali.</span></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/31/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=31&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/16/eu-chamo-me-jesus-capitulo-vi/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; Capítulo V</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/08/eu-chamo-me-jesus-capitulo-v/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/08/eu-chamo-me-jesus-capitulo-v/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 08 Jan 2007 13:45:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo V]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/08/eu-chamo-me-jesus-capitulo-v/</guid>
		<description><![CDATA[Numa manhã, o viajante observava os raios de sol criando brilhos à sua passagem – era ainda Primavera e as flores coloriam tudo ao redor. À sua frente estava Mértola, uma cidade antiga, muito bonita, com um rio aos seus pés. 

Ao ir até lá, o viajante reparou que, pelas ruelas estreitas da cidade antiga, ecoava [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=30&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Numa manhã, o viajante observava os raios de sol criando brilhos à sua passagem – era ainda Primavera e as flores coloriam tudo ao redor. À sua frente estava Mértola, uma cidade antiga, muito bonita, com um rio aos seus pés.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Ao ir até lá, o viajante reparou que, pelas ruelas estreitas da cidade antiga, ecoava o som de um Amola tesouras. Com esta constatação, sentou-se num dos bancos corridos e ficou a olhar o Guadiana&#8230; Estava agradado com o que via e ouvia, naquela manhã intermediada de sol e chuva. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Depois, sentindo a poesia daqueles instantes, o viajante enroscou o rosto no parapeito do muro e fechou os olhos, adormecendo de seguida. Por ali, o Amola tesouras continuava a tocar, procurando levar a notícia da sua presença. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Quer aproveitar para amolar a sua navalha? &#8211; ouviu a voz doce de uma mulher a despertá-lo do sono.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Com algum esforço, o viajante abriu os olhos e viu o rosto duma senhora a segurar uma bicicleta muito usada. Mas, continuou em silêncio e a mulher voltou a falar-lhe:</span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">É preciso cuidado com este sol, porque nesta época do ano ele anda muito baixo e você ainda se pode constipar – alertou a Amola tesouras.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Agradecido, o viajante respondeu em seguida:</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Obrigado, sabe eu acabei por adormecer, embalado com a música que a senhora tocava…</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Desculpe tê-lo acordado, mas é muito fácil apanharmos uma gripe com a cabeça assim exposta ao sol&#8230; Reparei em si enquanto descia. Agora vou seguir, pois hoje ainda não fiz dinheiro algum!</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">E a mulher voltou a tocar a sua flauta de <em>pan</em>. Era bonita, tinha traços mouros, o cabelo era preto e os olhos pareciam trazer imagens do deserto que soprava no outro lado do mediterrâneo.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">O viajante ficou a vê-la a empurrar a bicicleta &#8211; admirando-a. E decide interpela-la:</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Olhe!? Não vá ainda, eu preciso fazer-lhe uma pergunta: existe por aqui algum bar, onde se <span> </span>possa, esta noite, beber um copo e ouvir um pouco de música ao vivo?</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">A sorrir, a mulher moura apontou para uma rua que saía dum entroncamento, depois tornou a empurrar a bicicleta, deixando de se ver ao subir duma ruela. De vez em quando, ouvia-se o som da sua flauta de <em>pan</em> a chamar os clientes.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Permanecendo ali, o viajante ficou a olhar o rio lá em baixo. Havia andorinhas brincando por todo o lado – a voarem alegres numa manhã onde a música de uma Amola tesouras se fazia ouvir. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Movido por uma intuição repentina, o viajante levantou-se num salto e começou a descer a rua à procura daquela mulher moura que tentava ganhar o dia. Depois, embrenhando-se dentro da cidade antiga, virou algumas esquinas conseguindo alcançá-la facilmente com o olhar. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Ela também reparou nele, mas, não se importando, continuou a empurrar a pesada bicicleta.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></span></span></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/30/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=30&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2007/01/08/eu-chamo-me-jesus-capitulo-v/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; Capítulo IV</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/27/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iv/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/27/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iv/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 27 Dec 2006 18:50:22 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo IV]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/27/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iv/</guid>
		<description><![CDATA[Se há coisas que tocam o espírito humano, sem dúvida uma delas é o som. Não importa se é agradável ou não, toca o espírito. Um simples silvo, um quase inaudível bocejo têm a particularidade de penetrar em nós.  
Por vezes, nesses bares, o viajante ouvia bandas que tinham um som agressivo, e reparava como essa música [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=29&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Se há coisas que tocam o espírito humano, sem dúvida uma delas é o som. Não importa se é agradável ou não, toca o espírito. Um simples silvo, um quase inaudível bocejo têm a particularidade de penetrar em nós. </span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Por vezes, nesses bares, o viajante ouvia bandas que tinham um som agressivo, e reparava como essa música influenciava quem a ouvia&#8230; moldando a aura das pessoas. Sintonizando-as. Encaminhando-as de encontro a um determinado sentimento. Era assim que determinados propósitos eram atingidos pelas editoras. Apercebendo-se que a força da música é essa: a de gerar sentimentos! E sabendo que o ser humano não se importa de pagar para sentir. O resultado estava à vista – lucro fácil!</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">A nossa mente é facilmente influenciável, facilmente seduzida e, sendo dominada, as pessoas ficam desacauteladas - à mercê de interesses. Pode levar o seu tempo, mas sempre existe o tempo necessário. Essa paciência faz parte de um jogo.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Não era este o rumo a ser tomado pelo viajante porque antes de mais: o desejo exacerbado de conseguir, leva irremediavelmente ao fracasso; a um aparente desmoronar. Tudo na nossa mente é ficção </span><span style="font-size:10pt;font-family:Symbol;"><span>-</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> quantas vezes as atitudes mudam, mas apenas temporariamente, porque alguém as sugestionou a mudar e quando essa influência deixar de existir tudo retorna ao normal. A mente é um entrave a uma mudança definitiva. Não pode ser através dela! Por isso, as pregações nem sempre fazem real efeito. Porque, por norma, a palavra é recebida mentalmente, tal como grande parte da música também é destinada à mente. Essa mente deturpa, filtra, cria significados&#8230; enfim, ilusões. </span></span></span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Sabendo isso, o nosso viajante não se importava nada quando a qualidade dos músicos não satisfaziam, ele entendia as razões. Era fácil descortinar várias razões. No entanto, escutava-os sempre, e até gostava de agitar o seu longo cabelo ao ritmo da música, incentivando, com isto, quem tocava. E, curiosamente, este facto, de os músicos o observarem a fazer o simples gesto de abanar a cabeça ao ritmo da música, fazia com que deles se libertasse outra essência, melhorando, muitas vezes, a dita qualidade musical. Esta constatação agradara bastante a Jesus.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></span></span></font><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Os bares interessavam-lhe, escutava música ao vivo, bebia uns copos e também observava as pessoas. Sentado, quase sempre calado e sozinho, absorvia aquele ambiente de pessoas que procuravam a vida onde ela é mais escassa. Jesus sabia que a existência é muito criteriosa nos seus objectivos e que a energia corre na direcção para onde a enviamos. Por isso, a permanência, de cada uma daquelas pessoas nos bares apinhados de gente, tinha uma razão: era necessária, porque fazia parte. Só experienciando, um dia mais tarde compreenderiam totalmente a verdade. Aquela estadia temporária entre fumo e vidros partidos, a seu tempo seria útil – despertaria aquelas pessoas para uma determinada direcção.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font face="Times New Roman"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Durante algumas semanas, o jovem viajante intercalou as noitadas com os dias passados a andar. Preferia caminhar por caminhos antigos, pelas estradas ainda em empedrado, não apreciava muito o alcatrão. Também raramente aceitava ou pedia boleias &#8211; tinha tempo!</span></span></span></font></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/29/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=29&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/27/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iv/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; Capítulo III</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/21/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iii/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/21/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iii/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 21 Dec 2006 14:37:24 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo III]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/21/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iii/</guid>
		<description><![CDATA[O viajante regressou ao início da madrugada e trazia um sorriso no rosto – a conversa limpara-lhe a alma das dúvidas e o ânimo reanimara-lhe a esperança. Trazia um novo método: ser músico! Levar a sua palavra através da arte de conjugar sons agradáveis, a arte de atrair, de seduzir. Levar a conhecer a verdade [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=28&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">O viajante regressou ao início da madrugada e trazia um sorriso no rosto – a conversa limpara-lhe a alma das dúvidas e o ânimo reanimara-lhe a esperança. Trazia um novo método: ser músico! Levar a sua palavra através da arte de conjugar sons agradáveis, a arte de atrair, de seduzir. Levar a conhecer a <em><span style="font-family:Arial;">verdade</span></em> através de um meio muito eficaz &#8211; a música!</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Em pleno início do século XXI, ele podia dar-se ao luxo de escolher entre vários instrumentos disponíveis ou até podia ser cantor, mas cantor implicaria falar uma língua que fosse entendida por todos, e no princípio do terceiro milénio isso era ainda uma utopia, embora cada vez mais próxima da realidade com a proliferação do inglês. Desta vez, queria que todos entendessem as suas palavras! E, para isso, tinha uma flauta na mão – a pequena flauta parida por um pastor – Sim! Servia perfeitamente, pois o viajante sabia que a língua das notas musicais é universal e o instrumento utilizado por elas: apenas um trilho para caminhar.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Quando o dia alvorou, estava pouco vento, mas não lhe apetecia vento por isso não interpôs a sua vontade aos elementares. Enquanto isso, dos ramos das árvores saíam cânticos vindos dos pássaros, abençoando a alvorada do dia… Isso interessava-lhe, pois é difícil igualar o canto dum rouxinol ou o de uma cotovia ao levantar voo. Embora, o viajante soubesse a razão por detrás dessa dificuldade, como por osmose, tentou tornar-se no rouxinol, no entanto, ele sabia que era apenas um homem e não um pássaro. “Mas, que mal há em sonhar!?”. Imaginou, estão, que era o rouxinol e começou a querer cantar, e cantou tanto que o rouxinol calou-se, perturbado com a desafinação daquele tão estranho companheiro. E o viajante deu uma enorme gargalhada.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Tinha aqui um problema: para cantar e, assim, passar uma mensagem, já existem pássaros tão divinamente dotados - e a generalidade dos homens não os escutam, preocupados com o dia a dia nem escutam o cantar dos pássaros. </span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">O rouxinol, entretanto, retomou a sua cantoria.</span></span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">“Deve de haver algum modo realmente eficaz de passar a verdade através da música”. Mas, também ele desconhecia qual. Sabia que era preciso fazer o género de uma sintonia! Este é o objectivo. Como quem procura uma emissão de rádio. É preciso encaminhar as pessoas por um trilho até que consigam captar a emissão. Mas, como fazê-lo sem que haja uma vontade propositada delas em se sintonizarem!? Tem sido este o seu eterno dilema. Porque nem em todas as pessoas existe essa predisposição. Tinha mesmo uma tarefa complicada para levar a bom porto. </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">É preciso fé! Se assim não for tudo continuará na mesma. A não ser que fosse desnecessário o querer das pessoas. E a música predestina-se naturalmente a este propósito. Tem uma suprema facilidade em tocar o ser vivo. Porque têm a mesma génese. A música é vida. E poderá facilmente moldar o ser. Basta apenas descobrir o truque pois tudo tem um jeito próprio. Aliás, ele até sabia o truque porque em última análise o truque de tudo é um só. Mas colocá-lo em prática? Qual o meio apropriado de o aplicar na pequena flauta? O viajante nunca havia tocado flauta, mas também não era esse o problema, até iria facilitar o propósito de uma verdadeira originalidade, o complicado é colocar os dedos a obedecerem a Deus e não à mente.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">O viajante dirigiu a flauta à boca e soprou, tapou um dos furos e destapou-o. E o que estava, ao seu redor, em harmonia: o rouxinol a cantar, os insectos voando com os beija-flores, o restolhar das ervas, tudo isso entrou em desequilíbrio com o seu tocar de flauta. Era o efeito oposto que desejava. Por isso, voltou a soprar e tapou outro furo; tapou-o e soltou-o, tapou-o e soltou-o e repetiu este gesto muitas vezes. Até que, por fim, guardou a flauta no bolso e, pensativo, reiniciou a caminhada.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Deste episódio para a frente: tudo mudou! O jovem viajante começou a pernoitar nas cidades só com o intuito de entrar nos bares. Sentava-se, pedia um vinho generoso e ficava calmamente a ouvir as bandas tocarem. Escutava-as sempre em silêncio, permanecendo nestes bares até esgotar o dinheiro que trazia no bolso. Depois, continuava a sua caminhada &#8211; era um mendigo. Não era bem um mendigo, antes um homem de muitos ofícios, mas não de muitas pregações, pelo contrário, passava sempre discreto, como um sopro que entra mudo pela cidade ao anoitecer e, depois, vai embora.</span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></span></span></font></p>
<p><font size="2" face="Arial"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Era assim que ele queria, por enquanto&#8230;  </span></span></span></span></font></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/28/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=28&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/21/eu-chamo-me-jesus-capitulo-iii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus &#8211; capítulo II</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/12/eu-chamo-me-jesus-capitulo-ii/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/12/eu-chamo-me-jesus-capitulo-ii/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 12 Dec 2006 23:22:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo II]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/12/eu-chamo-me-jesus-capitulo-ii/</guid>
		<description><![CDATA[Passaram-se alguns dias.
O jovem viajante, recostado ao tronco duma azinheira, entregava-se ao silêncio da noite e nas suas mãos a flauta do pastor servia apenas de brincadeira: ele jogava-a ao ar a rolar e, depois, apanhava-a com um gesto rápido&#8230; E nem por um momento pareceu ter curiosidade de a tocar, para ver se conseguia [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=27&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Passaram-se alguns dias.</p>
<p>O jovem viajante, recostado ao tronco duma azinheira, entregava-se ao silêncio da noite e nas suas mãos a flauta do pastor servia apenas de brincadeira: ele jogava-a ao ar a rolar e, depois, apanhava-a com um gesto rápido&#8230; E nem por um momento pareceu ter curiosidade de a tocar, para ver se conseguia fazer algum tipo de som agradável&#8230; Não! Durante uma semana, apenas usou a flauta como arremesso de atirar ao ar, ou como ponteiro para fazer algum tipo de rabisco no chão.<br />
No entanto, naquela noite, sem querer, a flauta escorregou-lhe da mão e rolou pela encosta abaixo: saindo do alcance da sua vista e levada pelo vento cada vez mais forte. Era Primavera e, como tal, invulgar este tipo de vento forte, mas o rapaz gostava de sentir o vento e, por isso, o vento cada vez soprava mais forte, até que quase arrancou a azinheira: nesse instante, como quem obedece, parou&#8230;</p>
<p>Surpreendido, o rapaz levantou-se ao escutar o som da flauta que, lá em baixo, no vale, declamava a verdade da vida &#8211; que já inúmeras vezes havia escutado doutras formas.</p>
<p>- Porque voltou? – perguntou, em seguida, o rapaz para a extensão escura à sua frente.</p>
<p>Mas, sem resposta, tornou a falar para a escuridão do Vale.</p>
<p>- Pensei que já não vinha!? Agora deu em me abandonar! – só que a música nem por um momento deteve a sua história e o rapaz persistiu:</p>
<p>- O céu está tão bonito e ouvi-lo tocar sob ele é maravilhoso, mas eu também gostava que os outros o pudessem escutar. Permita-o, porque a mim eles não me escutam, a maior parte não me ouve&#8230; ou não me entende.<br />
» Tudo continua a piorar, inventam coisas destrutivas e assim brincam&#8230; jogam ao ar e fazem planos, com essas coisas a servir de ponteiros; raramente usando os meios que inventam para trazer beleza ao mundo&#8230; Eles não tomam atenção à vida; e têm-na nas mãos, a escolha é lhes concedida&#8230; Mas, como sabe, a mente não escuta a sua música, será que devemos continuar?</p>
<p>A flauta secou o toque, e o jovem viajante simplesmente desapareceu &#8211; não houve nenhum raio, nenhuma luz, nada.</p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/27/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=27&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/12/eu-chamo-me-jesus-capitulo-ii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Eu chamo-me Jesus</title>
		<link>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/09/14/</link>
		<comments>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/09/14/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 09 Dec 2006 14:19:29 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Nuno Firmino</dc:creator>
				<category><![CDATA[Capítulo I]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/09/14/</guid>
		<description><![CDATA[»Tudo se resume numa única palavra: “música”! … Mas, o que é a música? Será como alguns dicionários mencionam: música – arte de conjugar sons agradáveis, arte de atrair, de seduzir. Se assim é, talvez o maior músico de todos os tempos: tivesse sido Jesus.
Prólogo
O viajante rondava os trinta e três anos e usava o [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=14&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">»Tudo se resume numa única palavra: “música”! … Mas, o que é a música? Será como alguns dicionários mencionam: música – arte de conjugar sons agradáveis, arte de atrair, de seduzir. Se assim é, talvez o maior músico de todos os tempos: tivesse sido Jesus.</span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><strong><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Prólogo</span></strong><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">O viajante rondava os trinta e três anos e usava o cabelo longo, não tinha cabelos brancos, nem sequer qualquer ruga. O seu corpo era esguio como um lençol que bamboleia ao vento e os seus olhos eram de um acastanhado parecido ao das avelãs, brilhando num rosto de menino. A verdade é que ele não parecia ter a idade que tinha – mas tinha-a – e saía dele uma luz parecida à dos recém nascidos. Na verdade, ele não parecia sequer ter idade alguma. Era estranho, mas a explicação era curiosa… </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">                                                         I           </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">O viajante caminhava em paz por um trilho e o sol aquecia-lhe a pele. À sua passagem,  as framboesas formavam agradáveis paisagens, que os seus olhos gostavam de ver bonitas, a alindar a tela do criador.             </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Pelo campo aberto tudo se deparava esplendoroso.             </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">–  Faísca – soou uma voz vinda de longe, ecoando pelos campos da lezíria – vai buscá-las que se estão a tresmalhar… rápido! – ordenara a voz. </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Ao ouvir isto, o viajante de figura fina parou a marcha: ficando a observar um cão pastor que tentava arremessar duas ovelhas que se haviam tresmalhado do restante rebanho. O cão, com uma louvável copiosidade, rapidamente cumpriu a missão que lhe havia sido atribuída momentos antes, e retornava agora altivo para perto do pastor que o esperava imóvel, sentado numa pedra alta – como se estivesse em cima de um palanque a dirigir uma orquestra.</span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Quem é você? &#8211; perguntou o pastor ao viajante, que entretanto se aproximara. &#8211; Amigo, eu venho em paz porque vim beber da sua sabedoria. – respondeu-lhe prontamente o viajante.</span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">- Palavras sábias as suas, pois um homem com sede apara com humildade a água que brota da fonte. Olhe, jovem, eu pouco sei… mas sente-se aqui ao meu lado. Porque talvez a única coisa que eu saiba é carregar às costas a sabedoria dos outros e a tristeza de um passado humilde e de uma vida sem as alegrias da riqueza… Se isto lhe interessa, olhe, sente-se aqui um pouco ao meu lado!    </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">O viajante assim fez.                </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> -</span><span style="font-size:7pt;font-family:Verdana;"><span>  </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Vejo que está aí entretido a fazer uma pequena flauta. Peço-lhe que toque um pouco… &#8211; pediu o viajante. </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">-</span><span style="font-size:7pt;font-family:Verdana;"><span>     </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Sim… É uma flauta! Nós, os pastores, costumamos sempre ter uma, para nos entretermos nos dias calmos desta rotina do pastoreio.  </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">-</span><span style="font-size:7pt;font-family:Verdana;"><span>     </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Eu sei disso. E essa está quase pronta, toque um pouco… Peço-lhe amigo. – tornou a repetir o viajante com uma voz serena, como se a sua voz também ela saísse da flauta de um pastor.  </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Então, o velho pastor tocou por alguns instantes uma melodia: a sabedoria da vida humilde de quem nasce pobre. Notas tristes de sofrimento, amarguras, dores físicas e uma mesma solidão que o viajante reconheceu, e que também já tinha ouvido noutras flautas… ricas, banhadas de luxúria.        </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Em seguida, levantando-se, o viajante despediu-se do homem com um afago bondoso no ombro. O pastor pediu-lhe, no entanto, que aguardasse mais alguns minutos. Acedendo, o jovem caminhante tornou a sentar-se, numa espera silenciosa, até que o velho lhe estendeu a mão para lhe ofertar a flauta já terminada: era esta a sua prova de agradecimento, por uma cura que julgara ter acontecido com o simples toque do viajante.</span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Grato, o jovem aceitou a flauta dizendo:          </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> - Um homem humilde sabe escutar a alma, que lhe fala de muitas maneiras. &#8211; de seguida, o viajante pôs-se a caminho, prosseguindo a jornada que iniciou há já bastante tempo e que se tem prolongado apenas pela sua vontade. </span><span style="font-family:Verdana;"></span></p>
<p style="text-align:justify;margin:0;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p style="text-align:justify;margin:0;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p style="text-align:justify;margin:0;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p style="text-align:justify;margin:0;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"></span></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/nunofirminoebooks.wordpress.com/14/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=nunofirminoebooks.wordpress.com&blog=600963&post=14&subd=nunofirminoebooks&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://nunofirminoebooks.wordpress.com/2006/12/09/14/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/afbc4c59710d3f174efa01a72d7a4c8a?s=96&#38;d=identicon" medium="image">
			<media:title type="html">Nuno</media:title>
		</media:content>
	</item>
	</channel>
</rss>